Διεθνής Ημέρα Μουσείων 18 Μαϊου 2022, με ελεύθερη είσοδο σε όλους τους αρχαιολογικούς χώρους και Μουσεία της χώρας μας.‼️
"Η Δύναμη των Μουσείων"
Ο φετινός εορτασμός της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 18 Μαϊου, επικεντρώνεται στη συμβολή των μουσείων ως φορείς κοινωνικών αλλαγών και βιώσιμης ανάπτυξης. Τα μουσεία μεταμορφώνουν τον κόσμο παρουσιάζοντας το παρελθόν, ανοίγουν νέους ορίζοντες και διαμορφώνουν νέες καινοτόμες ιδέες με σκοπό την οικοδόμηση ενός καλύτερου μέλλοντος.
Η Αμφίπολη ήταν το κέντρο του εμπορίου της Μακεδονίας, η έδρα εκμετάλλευσης των χρυσωρυχείων και αργυρωρυχείων της περιοχής του Παγγαίου και του βασιλικού νομισματοκοπείου του κράτους.
Στην εποχή της βασιλείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου έγινε το κέντρο της προετοιμασίας για την εκστρατεία κατά των Περσών. Ήταν η βάση του στρατού και το λιμάνι του μακεδονικού στόλου. Στο λιμάνι της Ηιόνας και στον Στρυμόνα συγκεντρώθηκε ο στόλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Η Αμφίπολη συμμετείχε ενεργά στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά της Θράκης και της Ασίας. Με την άρτια εξοπλισμένη υποδειγματική γενναία ίλη ιππικού διακρίθηκε σ’ όλες τις μάχες της Ασίας κατά των Περσών.
Στην Αμφίπολη εγκαταστάθηκαν μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου η μητέρα του Ολυμπιάδα, η σύζυγός του Ρωξάνη και ο μικρός στην ηλικία γιος του Αλεξάνδρος. Στην Αμφίπολη δυστυχώς σφαγιάσθηκαν άδικα με διαταγή του Κασσάνδρου από το διοικητή της πόλης Γλαύκιο η Ρωξάνη και ο γιος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο νόμιμος διαδοχος του μακεδονικού θρόνου.
Η Αμφίπολη έγινε το κέντρο του αχανούς μακεδονικού κράτους.
Ερυθρόμορφη υδρία με πολύχρωμη παράσταση Αμαζονομαχίας. Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφίπολης
Η αγγειοπλαστική γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη στην αρχαία Αμφίπολη , ιδιαίτερα τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ. Οι αγγειοπλάστες στα εργαστήρια κεραμικής κατασκεύαζαν πήλινα αγγεία για να καλύψουν τις καθημερινές ανάγκες των ανθρώπων όπως η ανάγκη για την αποθήκευση και μεταφορά του κρασιού και του λαδιού. Από τις παραστάσεις των αγγείων οι ιστορικοί παίρνουν πολλές πληροφορίες για την καθημερινή ζωή και την μυθολογία των αρχαίων Ελλήνων
Ερυθρόμορφη πελίκη, βρέθηκε σε Μακεδονικό τάφο
στην Αμφίπολη, με παράσταση "επιφάνειας" Αφροδίτης
επάνω σε κύκνο που πετά πάνω από την θάλασσα
ακολουθώντας τον προπορευόμενο Ερμή.
Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφίπολης
Κάποια αγγεία τα οποία είχαν ξεχωριστό σκοπό κατασκευάζονταν περίτεχνα και με υπέροχες αγγειογραφίες, κάνοντας τα έτσι σημαντικά κομμάτια της ιστορίας.
Ερυθρόμορφη πελίκη, έργο αττικού κεραμικού και κατασκευάσθηκε πιθανότητα στο αγγειοπλαστείο αττικού αγγειογράφου που είναι γνωστός με το όνομα "ζωγράφος του Προνόμου" περίπου στα 400-390 π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών
Με την κόρη του βασιλιά των Ηδωνών Φυλλίδα, συνδέεται ένας πολύ ρομαντικός θρύλος που συνδέεται με την ύπαρξη μεγάλων εκτάσεων με αμυγδαλιές στην περιοχή της Αμφίπολης.
Όταν ο γιος του Θησέα, Δημοφών, επέστρεφε από την Τροία στην Αθήνα, πέρασε και από την χώρα των Ηδωνών. Εδώ γνώρισε και ερωτεύτηκε τη Φυλλίδα, στην οποία υποσχέθηκε ότι θα την παντρευτεί, αφού πρώτα ταξιδέψει στην Αθήνα. Έτσι η Φυλλίδα περίμενε τον γυρισμό του. Όταν άρχιζε η άνοιξη και υπήρχε δυνατότητα να πλεύσουν τα πλοία, τον περίμενε στην παραλία κοντά στη θέση Εννέα Οδοί. Επειδή όμως μάταια περίμενε, οι θεοί την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν σε αμυγδαλιά που κάθε χρόνο την εποχή που αρχίζουν να πλέουν τα καράβια, με ανυπομονησία ανθίζει περιμένοντας τον αγαπημένο της.
Έτσι έδιναν κάποια εξήγηση στην αρχαιότητα, για το γεγονός ότι το μικροκλίμα της περιοχής ευνοεί την καλλιέργεια της αμυγδαλιάς...
Χρυσό περιδέραιο με τον κόμβο του Ηρακλέους, από το ελληνιστικό νεκροταφείο της Αμφίπολης.
Το "Ηράκλειον Άμμα", είναι ο κόμπος που συχνά συναντάται και δηλώνει το δέσιμο της ζωής με τον θάνατο, μέσα από την σύνδεση που επιτυγχάνει ο Ηρακλής, ανάμεσα στους δύο κόσμους και βέβαια τον διττό χαρακτήρα του ήρωα (ημίθεος).
ℹ️Με υπουργική απόφαση, κάθε 1η Κυριακή του μήνα, από τον Νοέμβριο ως και τον Μάρτιο, η είσοδος σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους όλης της χώρας είναι ελεύθερη για το κοινό.
⤵️Ως εκ τούτου, την Κυριακή 7 Νοεμβρίου, τα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι της χώρας θα λειτουργήσουν με ελεύθερη είσοδο για όλους.
Καλή ευκαιρία για να επισκεφτείτε κάποιον χώρο πολιτισμού.❗❗❗
Βρίσκεται στην Αμφίπολη του νομού Σερρών και διαθέτει εκθέματα της περιοχής από τους προϊστορικούς χρόνους έως και την βυζαντινή περίοδο.
Οι προσπάθειες για ίδρυση του μουσείου στην Αμφίπολη ξεκίνησαν από τον αρχαιολόγο Δημήτρη Λαζαρίδη ο οποίος ως ο τοπικός έφορος αρχαιοτήτων και αργότερα ως ο γενικός επιθεωρητής αρχαιοτήτων προώθησε την δημιουργία του μουσείου και είναι ο ιδρυτής του. Η κατασκευή του μουσείου ολοκληρώθηκε το 1995.
⤵️Οι θεματικές ενότητες του μουσείου αποτελούνται από:
1️⃣Προϊστορικοί χρόνοι, με ευρήματα από τον Λόφο 133, με διάφορες σφραγίδες και ειδώλια από την περιοχή του Στρυμόνα που χρονολογούνται από τη Νεολιθική Εποχή έως την Εποχή του Σιδήρου.
2️⃣Πρώιμοι ιστορικοί χρόνοι, με αττικά και κορινθιακά αγγεία, διάφορα είδη κεραμεικής, καθώς και χρυσά κοσμήματα τα οποία βρέθηκαν στους τάφους της περιοχής του τύμβου Καστά.
3️⃣Κλασικοί και Ελληνιστικοί χρόνοι, με έκθεμα όπως τον χρυσό στατήρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, χρυσό στεφάνι, ασημένια λειψανοθήκη του Σπαρτιάτη Στρατηγού Βρασίδα, προτομές και διάφορα άλλα ευρήματα της Αθηναϊκής, Σπαρτιατικής και Μακεδονικής περιόδου της περιοχής.
4️⃣Ρωμαϊκοί χρόνοι, με έργα γλυπτικής, ψηφιδωτά, κεφαλές αγαλμάτων, αντικείμενα καθώς και την στήλη του Εφηβαρχικού νόμου.
5️⃣Παλαιοχριστιανικοί χρόνοι, διάφορα ψηφιδωτά καθώς και κιονόκρανα από τις Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές.
6️⃣Βυζαντινοί χρόνοι, θραύσματα τοιχογραφιών καθώς και ευρήματα από τον αρχαίο οικισμό του Μαρμάριου.
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμφίπολης Λιμένα ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Νέας Ζίχνης - Αμφίπολης Λιμένα, στη χιλιομετρική θέση 24,849 από τη Νέα Ζίχνη και της οποίας αποτελούσε τερματικό σταθμό. Βρίσκεται στο Λιμάνι του Δήμου Αμφίπολης και πήρε το όνομά του από τον λιμένα της Αμφίπολης, τον οποίο εξυπηρετούσε.
Εγκαινιάστηκε στις 5 Μαΐου 1940 και έκλεισε το 1969, μαζί με τη γραμμή Νέας Ζίχνης - Αμφίπολης Λιμένα. Σκοπός της γραμμής ήταν να μεταφέρονται γρήγορα τα υλικά για την κατασκευή των Οχυρών κατά μήκος των συνόρων (Ρούπελ, Ιστίμπεη κλπ). Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η γραμμή βομβαρδίστηκε και μεγάλο μέρος της καταστράφηκε. Διέθετε πλευρική αποβάθρα και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών, ενώ συνδεόταν με εμπορευματικές γραμμές με τον λιμένα της Αμφίπολης.
Ο σταθμός Αμφίπολης Λιμένα αναφερόταν ανεπίσημα και με το όνομα «Τσάγεζι», από το παλιό (τουρκικό) όνομα της περιοχής Çay ağzı (Τσάι αγζί - Το στόμα του ποταμού - Εκβολές), που εξυπηρετούσε.
Τα τελευταία χρόνια στον προαύλιο χώρο του σιδηροδρομικού σταθμού, λίγα μέτρα από τις όχθες του Στρυμόνα, διπλά στον αρχαιολογικό χώρο με το σωζόμενο τοίχος της αρχαίας Αμφίπολης, πραγματοποιείται το φεστιβάλ της Αμφίπολης.
Το 1936 οι ανασκαφές στην Αμφίπολη ήταν ήδη σε εξέλιξη. Εκπρόσωποι της Αμερικανικής Σχολής αρχαιολογικών μελετών, έπρεπε να συνεργαστούν με τους Γάλλους συναδέλφους τους, που εργάζονταν ήδη στην περιοχή, για την ανακάλυψη και άλλων κομματιών του γλυπτού. Την τελική ανασυναρμολόγηση του Λέοντα ανέλαβε ο Έλληνας γλύπτης Ανδρέας Παναγιωτάκης, ο οποίος για την εξυπηρέτηση των εργασιών, κατασκεύασε αρχικά ένα ακριβές γύψινο αντίγραφο σε πραγματικό μέγεθος. Η ομάδα του Παναγιωτάκη είχε στη διάθεσή της μόνο εννέα συνεχόμενα κομμάτια του γλυπτού. Έτσι, αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν τσιμέντο για να συμπληρώσουν όσα έλειπαν. Κατά την ανασυναρμολόγηση έγιναν τρία λάθη. Οι τεχνίτες δεν κατάλαβαν ότι έλειπε μια στενή λωρίδα από το λαιμό του λιονταριού, με αποτέλεσμα η ένωση του κεφαλιού με το λαιμό να είναι λίγο «χοντροκομμένη». Το δεύτερο λάθος ήταν ότι συμπέραναν πως τα μάτια του λιονταριού ήταν μαρμάρινα και τα «γέμισαν» με τσιμέντο, ενώ το αρχικό γλυπτό είχε μέταλλο ή πέτρα άλλου χρώματος. Το σημαντικότερο «λάθος» της ανακατασκευής είναι η τοποθέτηση του λιονταριού στο σημείο όπου είχε βρεθεί αρχικά ένα κομμάτι της βάσης του. Οι αρχαιολόγοι σήμερα πιστεύουν ότι ο Λέων της Αμφίπολης κατά την αρχαιότητα, ήταν τοποθετημένος στην κορυφή του λόφου Καστά.
Η προτομή Κόρης (β' μισό 4ου αι. π.Χ.) από το Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφίπολης, χρησιμοποιήθηκε σε αφίσα για την έκθεση "Αρχαία Μακεδονία: Στο Βασίλειο του Μεγάλου Αλέξανδρου" που φιλοξενήθηκε στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, τον Οκτώβριο του 2011. Η συγκεκριμένη έκθεση και οι ανακαλύψεις στον Τύμβο Κάστα τα επόμενα χρόνια, αύξησαν την επισκεψιμότητα Γάλλων επισκεπτών στην Αμφίπολη.
Η Αμφίπολη ήταν το κέντρο του εμπορίου της Μακεδονίας, η έδρα εκμετάλλευσης των χρυσωρυχείων και αργυρωρυχείων της περιοχής του Παγγαίου και του βασιλικού νομισματοκοπείου του κράτους. Στην εποχή της βασιλείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου έγινε το κέντρο της προετοιμασίας για την εκστρατεία κατά των Περσών. Ήταν η βάση του στρατού και το λιμάνι του μακεδονικού στόλου. Στο λιμάνι της Ηιόνας και στον Στρυμόνα συγκεντρώθηκε ο στόλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.Η Αμφίπολη συμμετείχε ενεργά στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά της Θράκης και της Ασίας. Με την άρτια εξοπλισμένη υποδειγματική γενναία ίλη ιππικού διακρίθηκε σ’ όλες τις μάχες της Ασίας κατά των Περσών. Στην Αμφίπολη εγκαταστάθηκαν μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου η μητέρα του Ολυμπιάδα, η σύζυγός του Ρωξάνη και ο μικρός στην ηλικία γιος του Αλεξάνδρος. Στην Αμφίπολη δυστυχώς σφαγιάσθηκαν άδικα με διαταγή του Κασσάνδρου από το διοικητή της πόλης Γλαύκιο η Ρωξάνη και ο γιος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο νόμιμος διαδοχος του μακεδονικού θρόνου.
Η Αμφίπολη έγινε το κέντρο του αχανούς μακεδονικού κράτους.
Ένα ακόμη συγκλονιστικό στοιχείο ήρθε στο φως με την ανασκαφή της Αμφίπολης που «συνδέει» τον τύμβο Καστά με την πόλη της Αλεξάνδρειας, μέσω μιας εντυπωσιακής συμμετρίας.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, ο Λέων της Αμφίπολης στην κορυφή του τύμβου έφτανε μαζί με τη βάση τα 15,84 μέτρα, ενώ η διάμετρος του τύμβου φαίνεται να είναι σε άμεση αρμονία με το Λιοντάρι, καθώς είναι το ύψος του ακριβώς επί δέκα, δηλαδή 158,40 μέτρα.
Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες η διάμετρος των τειχών της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου, που έφτιαξε ο αρχιτέκτονας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Δεινοκράτης, είναι 15.840 μέτρα. Όπως προκύπτει από τα παραπάνω στοιχεία, ο τύμβος του λόφου Καστά είναι μια μικρογραφία της αγαπημένης πόλης του Μακεδόνα βασιλιά σε κλίμακα 1/100.
Στην Ελληνιστική εποχή, που αρχίζει με το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323π.Χ.) και τελειώνει με την υποταγή της Μακεδονίας στους Ρωμαίους (168π.Χ), η Αμφίπολη παραμένει ακμαία πόλη. Πολλοί εταίροι του Μεγάλου Αλεξάνδρου επιστρέφουν εδώ μετά το τέλος της εκστρατείας στην Ασία. Νέα κτίρια χτίζονται και άλλα επισκευάζονται. Ο νέος μεγάλος ναός της Ταυροπόλου Αρτέμιδας, που είχε αρχίσει να κτίζει ο Μέγας Αλέξανδρος μετά το τέλος της εκστρατείας του στην Ασία, δεν βρέθηκε αλλά οι ανασκαφές έχουν αποκαλύψει άλλα σημαντικά κτίρια μέσα στην πόλη.
Το τριήμερο 25-27 Σεπτεμβρίου 2020 το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού γιορτάζει για 24η χρονιά τις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η είσοδος στους αρχαιολογικούς χώρους, τα μουσεία και τα μνημεία του κράτους είναι ελεύθερη και θα πραγματοποιείται σύμφωνα με τα ισχύοντα υγειονομικά πρωτόκολλα.
Αν και οι Αιγύπτιοι ανακάλυψαν πρώτοι το γυαλί, περίπου το 3000πΧ., η τέχνη της κατασκευής του δεν διαδόθηκε παρά μόνο γύρω στο 100πΧ., όταν στη Συρία οι κατασκευαστές γυαλιού ανακάλυψαν μια λιγότερο ακριβή μέθοδο παραγωγής από το πλάσιμο με το χέρι: έβαλαν μια ποσότητα γυαλιού στην άκρη ενός σωλήνα και φύσηξαν από την άλλη άκρη. Έτσι έφτιαξαν μια φούσκα που μπορούσαν να την πλάσουν και να φτιάξουν μπουκάλια και αγγεία. Η Συρία, η Αλεξάνδρεια και η Ρώμη έγιναν τότε τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής φυσητών γυαλιών, που διαδόθηκαν σε ολόκληρη τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και έγιναν πολύ αγαπητά.
Γραπτές μαρτυρίες αναφέρουν πως η Αμφίπολη αποτέλεσε σημείο στάσης του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος το 49μΧ. πηγαίνοντας από τους Φιλίππους προς την Θεσσαλονίκη, μέσω της Εγνατίας οδού, πέρασε από την Αμφίπολη και κύρηξε τον χριστιανισμό. Μεταγενέστερα, η πόλη αναφέρεται ως έδρα επισκόπου έως το 692μΧ., γεγονός που επιβεβαιώνει τη λειτουργία της ως σημαντικό αστικό και εκκλησιαστικό κέντρο.
Μια επιδημία (λοιμός), το 641-543μΧ., και οι επιδρομές των Σλάβων έφεραν το μαρασμό και την υποβάθμιση. Η Αμφίπολη εγκαταλείπεται κατά τον 8ο και τον 9ο μΧ. αιώνα. Η ζωή μεταφέρεται στις εκβολές του ποταμού, στην περιοχή της αρχαίας Ηιόνας. Ένα μικρό χωριό, το Μαρμάριον, αναπτύσσεται στη δυτική όχθη του Στρυμόνα, δίπλα στην αρχαία γέφυρα του ποταμού, η οποία εξακολούθησε να λειτουργεί ως πέρασμα κατά την Βυζαντινή περίοδο. Στην περιοχή του Μαρμαρίου χτίστηκαν δύο πύργοι, ένας σε κάθε όχθη του ποταμού. Χρησίμευαν ως αποθήκες όπου συγκεντρώνονταν τα σιτιρά από τα κτήματα των μοναστηριών που βρίσκονταν στη γύρω αγροτική περιοχή.
Η αναγνώριση της χριστιανικής θρησκείας ως επίσημης θρησκείας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τον Μέγα Κωνσταντίνο (313μΧ.) και η μεταφορά της πρωτεύουσας του Ρωμαϊκού κράτους στην Κωνσταντινούπολη (323μΧ.) σήμαναν το τέλος του αρχαίου κόσμου. Στην εποχή αυτή των μεγάλων κοσμοϊστορικών αλλαγών, που οδήγησαν στην ίδρυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, η Αμφίπολη παραμένει μια πόλη που ευημερεί και συμμετέχει στη γέννηση του νέου χριστιανικού κόσμου. Η ανεύρεση πέντε μεγαλόπρεπων ναών, στην ακρόπολη της αρχαίας πόλης, μαρτυρεί ότι η Αμφίπολη υπήρξε ένας σημαντικός τόπος χριστιανικού προσκυνήματος στα παλαιοχριστιανικά χρόνια, τον 5ο και 6ο αι μΧ. Η κατασκευή του υδραγωγείου και μιας τεράστιας δεξαμενής νερού στην ακρόπολη μαρτυρούν τη δυναμικότητα της πόλης σε όλο αυτό το διάστημα.
Μετά την υποταγή της Μακεδονίας στους Ρωμαίους, η Αμφίπολη ορίστηκε πρωτεύουσα της πρώτης από τις τέσσερις διοικητικές περιφέρειες, στις οποίες χωρίστηκε η Μακεδονία, και έκοψε δικό της νόμισμα. Η περίφημη Εγνατία Οδός, που ένωνε τη Ρώμη με τον Εύξεινο Πόντο διασχίζοντας τη Μακεδονία, πέρασε και από την Αμφίπολη. Η πόλη διατηρώντας τη στρατηγική και εμπορική της σημασία, κράτησε τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ζωή της Ρωμαϊκής περιόδου.
Τα κτίρια των Ρωμαϊκών χρόνων, όπως το κτίριο με τα ψηφιδωτά, δείχνουν ότι η πόλη ακμάζει ως τους Ύστερους Ρωμαϊκούς χρόνους. Το ίδιο μαρτυρούν και τα ευρήματα των Ρωμαϊκών χρόνων από τα εκτεταμένα νεκροταφεία της πόλης.
.jpg)
.jpg)
