Διεθνής Ημέρα Μουσείων 18 Μαϊου 2022, με ελεύθερη είσοδο σε όλους τους αρχαιολογικούς χώρους και Μουσεία της χώρας μας.‼️
"Η Δύναμη των Μουσείων"
Ο φετινός εορτασμός της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 18 Μαϊου, επικεντρώνεται στη συμβολή των μουσείων ως φορείς κοινωνικών αλλαγών και βιώσιμης ανάπτυξης. Τα μουσεία μεταμορφώνουν τον κόσμο παρουσιάζοντας το παρελθόν, ανοίγουν νέους ορίζοντες και διαμορφώνουν νέες καινοτόμες ιδέες με σκοπό την οικοδόμηση ενός καλύτερου μέλλοντος.
Η Αμφίπολη ήταν το κέντρο του εμπορίου της Μακεδονίας, η έδρα εκμετάλλευσης των χρυσωρυχείων και αργυρωρυχείων της περιοχής του Παγγαίου και του βασιλικού νομισματοκοπείου του κράτους.
Στην εποχή της βασιλείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου έγινε το κέντρο της προετοιμασίας για την εκστρατεία κατά των Περσών. Ήταν η βάση του στρατού και το λιμάνι του μακεδονικού στόλου. Στο λιμάνι της Ηιόνας και στον Στρυμόνα συγκεντρώθηκε ο στόλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Η Αμφίπολη συμμετείχε ενεργά στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά της Θράκης και της Ασίας. Με την άρτια εξοπλισμένη υποδειγματική γενναία ίλη ιππικού διακρίθηκε σ’ όλες τις μάχες της Ασίας κατά των Περσών.
Στην Αμφίπολη εγκαταστάθηκαν μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου η μητέρα του Ολυμπιάδα, η σύζυγός του Ρωξάνη και ο μικρός στην ηλικία γιος του Αλεξάνδρος. Στην Αμφίπολη δυστυχώς σφαγιάσθηκαν άδικα με διαταγή του Κασσάνδρου από το διοικητή της πόλης Γλαύκιο η Ρωξάνη και ο γιος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο νόμιμος διαδοχος του μακεδονικού θρόνου.
Η Αμφίπολη έγινε το κέντρο του αχανούς μακεδονικού κράτους.
ℹ️Με υπουργική απόφαση, κάθε 1η Κυριακή του μήνα, από τον Νοέμβριο ως και τον Μάρτιο, η είσοδος σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους όλης της χώρας είναι ελεύθερη για το κοινό.
⤵️Ως εκ τούτου, την Κυριακή 7 Νοεμβρίου, τα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι της χώρας θα λειτουργήσουν με ελεύθερη είσοδο για όλους.
Καλή ευκαιρία για να επισκεφτείτε κάποιον χώρο πολιτισμού.❗❗❗
Βρίσκεται στην Αμφίπολη του νομού Σερρών και διαθέτει εκθέματα της περιοχής από τους προϊστορικούς χρόνους έως και την βυζαντινή περίοδο.
Οι προσπάθειες για ίδρυση του μουσείου στην Αμφίπολη ξεκίνησαν από τον αρχαιολόγο Δημήτρη Λαζαρίδη ο οποίος ως ο τοπικός έφορος αρχαιοτήτων και αργότερα ως ο γενικός επιθεωρητής αρχαιοτήτων προώθησε την δημιουργία του μουσείου και είναι ο ιδρυτής του. Η κατασκευή του μουσείου ολοκληρώθηκε το 1995.
⤵️Οι θεματικές ενότητες του μουσείου αποτελούνται από:
1️⃣Προϊστορικοί χρόνοι, με ευρήματα από τον Λόφο 133, με διάφορες σφραγίδες και ειδώλια από την περιοχή του Στρυμόνα που χρονολογούνται από τη Νεολιθική Εποχή έως την Εποχή του Σιδήρου.
2️⃣Πρώιμοι ιστορικοί χρόνοι, με αττικά και κορινθιακά αγγεία, διάφορα είδη κεραμεικής, καθώς και χρυσά κοσμήματα τα οποία βρέθηκαν στους τάφους της περιοχής του τύμβου Καστά.
3️⃣Κλασικοί και Ελληνιστικοί χρόνοι, με έκθεμα όπως τον χρυσό στατήρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, χρυσό στεφάνι, ασημένια λειψανοθήκη του Σπαρτιάτη Στρατηγού Βρασίδα, προτομές και διάφορα άλλα ευρήματα της Αθηναϊκής, Σπαρτιατικής και Μακεδονικής περιόδου της περιοχής.
4️⃣Ρωμαϊκοί χρόνοι, με έργα γλυπτικής, ψηφιδωτά, κεφαλές αγαλμάτων, αντικείμενα καθώς και την στήλη του Εφηβαρχικού νόμου.
5️⃣Παλαιοχριστιανικοί χρόνοι, διάφορα ψηφιδωτά καθώς και κιονόκρανα από τις Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές.
6️⃣Βυζαντινοί χρόνοι, θραύσματα τοιχογραφιών καθώς και ευρήματα από τον αρχαίο οικισμό του Μαρμάριου.
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμφίπολης Λιμένα ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Νέας Ζίχνης - Αμφίπολης Λιμένα, στη χιλιομετρική θέση 24,849 από τη Νέα Ζίχνη και της οποίας αποτελούσε τερματικό σταθμό. Βρίσκεται στο Λιμάνι του Δήμου Αμφίπολης και πήρε το όνομά του από τον λιμένα της Αμφίπολης, τον οποίο εξυπηρετούσε.
Εγκαινιάστηκε στις 5 Μαΐου 1940 και έκλεισε το 1969, μαζί με τη γραμμή Νέας Ζίχνης - Αμφίπολης Λιμένα. Σκοπός της γραμμής ήταν να μεταφέρονται γρήγορα τα υλικά για την κατασκευή των Οχυρών κατά μήκος των συνόρων (Ρούπελ, Ιστίμπεη κλπ). Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η γραμμή βομβαρδίστηκε και μεγάλο μέρος της καταστράφηκε. Διέθετε πλευρική αποβάθρα και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών, ενώ συνδεόταν με εμπορευματικές γραμμές με τον λιμένα της Αμφίπολης.
Ο σταθμός Αμφίπολης Λιμένα αναφερόταν ανεπίσημα και με το όνομα «Τσάγεζι», από το παλιό (τουρκικό) όνομα της περιοχής Çay ağzı (Τσάι αγζί - Το στόμα του ποταμού - Εκβολές), που εξυπηρετούσε.
Τα τελευταία χρόνια στον προαύλιο χώρο του σιδηροδρομικού σταθμού, λίγα μέτρα από τις όχθες του Στρυμόνα, διπλά στον αρχαιολογικό χώρο με το σωζόμενο τοίχος της αρχαίας Αμφίπολης, πραγματοποιείται το φεστιβάλ της Αμφίπολης.
Η προτομή Κόρης (β' μισό 4ου αι. π.Χ.) από το Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφίπολης, χρησιμοποιήθηκε σε αφίσα για την έκθεση "Αρχαία Μακεδονία: Στο Βασίλειο του Μεγάλου Αλέξανδρου" που φιλοξενήθηκε στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, τον Οκτώβριο του 2011. Η συγκεκριμένη έκθεση και οι ανακαλύψεις στον Τύμβο Κάστα τα επόμενα χρόνια, αύξησαν την επισκεψιμότητα Γάλλων επισκεπτών στην Αμφίπολη.
Στο νότιο λόφο των αρχαίων Σταγείρων, εντοπίστηκε το χερσαίο σκέλος της οχύρωσης, η ακρόπολη και ο υδροδοτικός αγωγός της πόλης. Η πορεία της οχύρωσης ανάλογα με τις χρονικές περιόδους κατασκευής της αρχαϊκή, κλασική, υστεροελλαδική, παρουσιάζει αυξομειώσεις και διάφορες παραλλαγές σε μικρότερα ή μεγαλύτερα τμήματα του δομικού της συστήματος. Η ασφάλεια της πόλης φαίνεται ότι αποτελούσε κύρια μέριμνα των πολιτών σύμφωνα και με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο Αριστοτέλη:
"....το πολιτικώτατον όπλο είναι η ασφαλέστατη οχυρώτης των τειχών..."
Η πρώτη στήλη που υπήρχε στο βάθρο τοποθετήθηκε από την 6η
Μεραρχία η οποία ανατινάχθηκε κατά την δεύτερη βουλγαρική κατοχή 1916 – 1918 από
τους Βουλγάρους. Εν συνεχεία την δεκαετία 1919 – 1929 τοποθετήθηκε
το σημερινό υπάρχον μνημείο το οποίο είναι έργο του γλύπτη Γεωργίου Δημητριάδη. Πρόκειται για έναν αρχαίο ναό πάνω σε ακρόπολη, σύμβολο της αιώνιας Ελλάδας, που τον υπερασπίζονται με όλες τις δυνάμεις τους σύγχρονοι πολεμιστές της ελευθερίας. Στην κορυφή δεσπόζει ένα πελώριο κράνος αρχαίου πολεμιστή.
Το 1943 τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής προσπάθησαν να καταστρέψουν το ηρώο που θύμίζε την ήττα τους πριν από τριάντα χρόνια. Προξένησαν μεγάλες φθορές, ιδιαίτερα στην μπροστινή όψη, οι οποίες όχι μόνο δεν αποκαταστάθηκαν μετά την απελευθέρωση, αλλά τοποθετήθηκε και πλάκα με επιγραφή που αναφέρεται σ' αυτήν την πράξη βανδαλισμού.
Στο βάθρο του μνημείου υπάρχει η ακόλουθη επιγραφή:
¨ΠΑΝΔΗΜΟΣ ΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΑΙΩΝ
ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ
ΤΟΙΣ ΣΠΕΥΣΑΣΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΠΕΡΙΘΕΙΝΑΙ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ ΑΦΘΙΤΟΝ
ΕΥΓΝΟΜΟΝΩΣ ΤΟΔΕ ΜΝΗΜΕΙΟΝ ΑΝΑΤΙΘΕΑΣΙΝ¨
Μια επιδημία (λοιμός), το 641-543μΧ., και οι επιδρομές των Σλάβων έφεραν το μαρασμό και την υποβάθμιση. Η Αμφίπολη εγκαταλείπεται κατά τον 8ο και τον 9ο μΧ. αιώνα. Η ζωή μεταφέρεται στις εκβολές του ποταμού, στην περιοχή της αρχαίας Ηιόνας. Ένα μικρό χωριό, το Μαρμάριον, αναπτύσσεται στη δυτική όχθη του Στρυμόνα, δίπλα στην αρχαία γέφυρα του ποταμού, η οποία εξακολούθησε να λειτουργεί ως πέρασμα κατά την Βυζαντινή περίοδο. Στην περιοχή του Μαρμαρίου χτίστηκαν δύο πύργοι, ένας σε κάθε όχθη του ποταμού. Χρησίμευαν ως αποθήκες όπου συγκεντρώνονταν τα σιτιρά από τα κτήματα των μοναστηριών που βρίσκονταν στη γύρω αγροτική περιοχή.
Μετά την μάχη της Αμφίπολης 422π.Χ. η πόλη έγινε ανεξάρτητη από την Αθήνα και έκοψε δικά της νομίσματα. Τα πρώτα της νομίσματα ήταν αργυρά. Τα πλούσια μεταλλεία του γειτονικού Παγγαίου προμήθευαν τους Αμφιπολίτες με άφθονα πολύτιμα μέταλλα. Τα νομίσματα της Αμφίπολης έχουν στη μια τους πλευρά χαραγμένη την κεφαλή του Θεού Απόλλωνα, ενώ στην άλλη μια δάδα μέσα σε τετράγωνο, γύρω από το οποίο υπάρχει επιγραφή ΑΜΦΙΠΟΛΙΤΕΩΝ. Η δάδα συνδέεται με τις μεγάλες γιορτές και τις λαμπαδηφορίες που γινόταν προς τιμή της Αρτέμιδος Ταυροπόλου, της θεάς που αναδείχθηκε πολιούχος θεότητα της πόλης.Μετά την κατάκτηση της πόλης από τον Φίλιππο Β', άρχισαν να κόβονται στην Αμφίπολη τα νομίσματα των Μακεδόνων βασιλέων. Αργότερα, το 2ο αι π Χ., Η Αμφίπολη έκοψε πάλι δικά της χάλκινα νομίσματα, με διάφορες παραστάσεις, κυρίως μορφές θεών και τα σύμβολά τους. Ξεχωρίζουν η Άρτεμις Ταυροπόλος, η Αθηνά, ο Ποσειδώνας και ο ποταμός Στρυμόνας.
