Συνέχεια ζωής στους πρώιμους Οθωμανικούς Χρόνους εμφάνισε και το Μαρμάριον, ως τη γέφυρα του οποίου έφθαναν τα εμπορικά πλοία, τα οποία εισέπλεαν στο στόμιο του Στρυμόνα, όπως περιγράφει ο περιηγητής P. Beloη στα 1547.
"Ο ποταμός (Στρυμόνας) ονομάζεται επίσης Μάρμαρα, γιατί υπάρχει μια ξύλινη γέφυρα κάτω από το χωριό Μάρμαρα, την οποία κατασκεύασε ο Abrahim Pasha. Μπροστά από το χωριό υπάρχει μια μεγάλη λίμνη που ονομάζεται επίσης Μάρμαρα. Πολλά πλοία από τη Ραγούσα, και τη Χίο, από διάφορα μέρη της Ελλάδας και από τη Βενετία, καμιά φορά και από την Αίγυπτο, μπαίνουν στο στόμιο του ποταμού και εκεί σε λίγο χρονικό διάστημα βρίσκουν τόσο σιτάρι, όσο τους χρειάζεται για το φορτίο τους."
Η αναφορά του Μαρμαρίου από τον P. Βelon στα 1547 είναι η τελευταία . Από τον 18ο αιώνα στη θέση του Μαρμαρίου αναφέρεται ένα νέο χωριό στην Αμφίπολη, το Νεοχώριο. Το πέρασμα, ωστόσο , του ποταμού στην ίδια θέση παρέμεινε και αναφέρεται από περιηγητές του 18ου και 19ου αιώνα . Είναι πολύ πιθανόν ότι η νεότερη φάση της πασσαλόπηξης στην ξύλινη γέφυρα του Στρυμόνα που ανέσκαψε ο Δημήτρης Λαζαρίδης περιλαμβάνει υπολείμματα της ξύλινης γέφυρας όχι μόνο των βυζαντινών χρόνων (1083) αλλά και των νεότερων χρόνων που περιγράφουν οι περιηγητές.
"Από τους τάφους στην ράχη που συνδέει τον λόφο της Αμφίπολης με το Όρος Παγγαίο ξεκινά ένας κατηφορικός δρόμος 8 λεπτών για το Νεοχωριον, στα τουρκικά yeni koy, ένα μικρό χωριό στην αριστερή όχθη του ποταμού όχι μακριά από το σημείο της συνάντησής του με την λίμνη. Μια ξύλινη γέφυρα διασχίζει τον ποταμό λίγο πιο κάτω από το σημείο αυτό. Πάνω από τη γέφυρα εκεί όπου η λίμνη στενεύει πριν γίνει ποταμός υψώνονται δυο πυργοι μεσαιωνικών χρόνων Η Αμφίπολις ονομάζεται σήμερα Μάρμαρα. Υπήρχε παλιότερα ένα χωριό μ' αυτό η όνομα. Το Νεοχωριον όπως προκύπτει από το όνομα έχει κτισθεί πρόσφατα. Κατοικείται από 40 ελληνικές οκογένειες και ανήκει στην περιοχή της Ζiχνης.
Το Νεοχώρι φαίνεται ότι χρωστά την ίδρυσή του κυρίως στην επικερδή αλιεία χελιών στον Στρυμόνα , γνωστών και από την αρχαιότητα και για το μέγεθος και το πάχος τους. Τα χέλια πιάνoνται σ' ένα φράγμα που διασχίζει το ρεύμα του ποταμού, μισό μίλι νότια από την γέφυρα του Νεοχωρίου, στο oποίο στηρίζει τη λειτουργία του και ένας αλευρόμυλος. Αν δε υπήρχε αυτό το τεχνητό εμπόδιο, ο
ποταμός θα ήταν πλωτός ως το Νεοχώρι και ως τη λίμνη. Ο μύλος ανήκει στη Μονή του Παντοκράτορος του Αγίου Όρους και το ιχθυστροφείο, από τότε που έγινε επικερδές, διεκδικείται από τον Σουλτάνο, τώρα το κατέχει ο Feta Bey της Ζiχνης του οποίου τον εκπρόσωπο βρήκα στο μύλο να ζυγίζει τα ψάρια μόλις τα έπιαναν.
Οι τελευταίες βροχές ήταν ευνοϊκές για το ψάρεμα και αυτό ήταν ατυχία για μένα γιατί είχαν φέρει τον πράκτορα του Feta Bey να επιβλέμει το ψάρεμα. Αρνήθηκε ενα δώρο πιστόλες, έδωσε εντολή να μου απαγορεύσουν να επισκεφθώ την κορυφή του λόφου και ανακοίνωσε πως απαγόρευε τους κατοίκους να μου πωλούν αρχαιότητες. Σε λίγο ηρέμησε, μολονότι εξακολούθησε να αρνείται κάθε δώρο, και ακύρωσε το τελευταίο μέρος της εντολής και έστειλε με ένα μαντατοφόρο στον Bey πoυ ήταν στην Ziakhova, ένα χωριό ανατολικά της Ζίχνης, για να μου επιτρέψει να επισκεφθώ τη θέση. Το φιρμάνι που είχα δεν μπορούσε να το διαβάσει.
Η απάντηση από τον Bey της Ζίχνης ήταν αρνητική ο μόνος λόνος που φαίνεται πειστικός ανάμεσα σ αυτούς τους βάρβαρους είναι ότι η θέση της Αμφίπολης περιέχει κρυμμένους θησαυρούς."
Είναι από τους λίγους περίκεντρους ναούς της παλαιοχριστιανικής εποχής που βρέθηκαν στον ελληνικό χώρο. Πυρήνα του κτηρίου αποτελεί εξάπλευρη εσωτερική κιονοστοιχία που περικλείεται από εξωτερικό κυκλικό τοίχο. Η κάτω κιονοστοιχία έφερε κιονόκρανα διακοσμημένα με κεφαλές κριών και πτηνά, ενώ η κιονοστοιχία του υπερώου κιονόκρανα με φύλλα άκανθα και πτηνά. Στεγαζόταν με ξύλινη κωνική στέγη. Στο δάπεδο του εξαγώνου διατηρούνται ελάχιστες μαρμάρινες πλάκες που σχημάτιζαν σταυρό. Οι τοίχοι καλύπτονταν με μαρμάρινες πλάκες και ψηφιδωτά στο δάπεδο.
Το αρχαίο θέατρο των Φιλίππων είναι ένα πολύ σημαντικό μνημείο στην νοτιοανατολική πλαγιά του λόφου της ακρόπολης, σε επαφή με το ανατολικό τείχος της πόλης όπου και στηρίζεται. Η αρχική του φάση ανάγεται στα χρόνια του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Β' (μέσα 4ου αι. π.Χ.). Οι Ρωμαίοι άποικοι (1ος αι. π.Χ. - 2ος αι. μ.Χ.) εξακολούθησαν να χρησιμοποιούν το ελληνιστικό θέατρο αφού το διασκεύασαν για να προσαρμοστεί στα νέα θεάματα της ρωμαϊκής κοινωνίας και για να δεχτεί τους πολυάριθμους θεατές από την πόλη και τις κώμες της αποικίας.
Τον 2ο αι. μ.Χ., το θέατρο απέκτησε τυπικά ρωμαϊκή μορφή, με μεγαλοπρεπές τριόροφο κτίριο σκηνής, ορχήστρα στρωμένη με μαρμάρινες πλάκες και κοίλο, που επεκτείνεται επάνω από τις παρόδους με θολωτές κατασκευές. Σώζεται η νότια στοά της σκηνής, που φέρει στα μέτωπα των πεσσών ανάγλυφες πλάκες με παραστάσεις που σχετίζονται με τον Θεό Διόνυσο (μαινάδες κ.α.)
Τον 3ο αι. μ.Χ., το θέατρο μετατρέπεται σε αρένα για τις μονομαχίες και θηριομαχίες. Κατεδαφίζεται το προσκήνιο,
αφαιρούνται οι πρώτες σειρές των καθισμάτων και υψώνεται τοίχος με κιγκλίδωμα για την προστασία των θεατών από τα θηρία, που φυλάσσονται σε μεγάλο υπόγειο χώρο στο νότιο άκρο της ορχήστρας. Τότε, πρέπει να κατασκευάστηκε και το επιθέατρο, μία καμαροσκέπαστη κατασκευή στο ψηλότερο μέρος του κοίλου, που στήριζε νέες σειρές εδωλίων και αύξησε την χωρητικότητα του θεάτρου.
Στους ύστερους ρωμαίκούς χρόνους (τέλος 3ου/αρχές 4ου αι. μ.Χ.) πρέπει να κτίστηκαν τα δύο τόξα για την αντιστήριξη του θεάτρου στο γειτονικό τείχος.
Στα παλαιοχριστιανικά χρόνια (5ος- 6ος αι. μ.Χ.) το θέατρο παύει να λειτουργεί ως χώρος παραστάσεων. Η εγκατάλειψή του πρέπει να σχετίζεται με την επικράτηση του χριστιανισμού και τα νέα ήθη που δεν ήταν πια σύμφωνα με τις θηριομαχίες ή τις θεατρικές παραστάσεις. Η στοά στο πίσω μέρος του κτηρίου της σκηνής διασκευάζεται σε χώρο εργαστηρίων. Με την καταστροφή της σκηνής από πυρκαγιά, που πιθανότατα σχετίζεται με το μεγάλο σεισμό που κατέστρεψε την πόλη των Φιλίππων στις αρχές 7ου αι. μ.Χ., αρχίζει το συστηματικό γκρέμισμα του θεάτρου, με σκοπό την χρησιμοποίηση των μελών του ως οικοδομικό υλικό για την κατασκευή νέων οικοδομών.
Στη διάρκεια των πρώιμων Βυζαντινών χρόνων, η περιοχή στα νοτιανατολικά του θεάτρου φιλοξενεί εργαστήρια. Τέλος, στην περίοδο της τουρκοκρατίας, ο λιθόστρωτος δρόμος που ένωνε την Καβάλα με τη Δράμα, ως τις αρχές του 20ού αιώνα, διασχίζοντας τον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, περνά μπροστά από το θέατρο.
Οι πρώτες πληροφορίες για το θέατρο στη σύγχρονη εποχή , προέρχονται από τους ευρωπαίους περιηγητές που επισκέπτονται την περιοχή από τα μέσα του 16ου αιώνα. Η συστηματική ανασκαφή του θεάτρου ξεκινά το 1921-1927 από τη Γαλλική Σχολή Αθηνών και συνεχίζεται στο τέλος της δεκαετίας του 1950 από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Στο διάστημα αυτό το θέατρο δέχθηκε γρήγορες και πρόχειρες επεμβάσεις για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του φεστιβάλ Φιλίππων Θάσου. Η ΙΗ' Εφορεία Προίστορικων & Κλασικών Αρχαιοτήτων Καβάλας ξανάρχισε το 1974 τις ανασκαφικές έρευνες και από το 1993, σε συνεργασία με το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εκτέλεσε πρόγραμμα με ανασκαφικές έρευνες , μελέτες και εργασίες συντήρησης, αποκατάστασης και αναστήλωσης της ορχήστρας, των παρόδων, της σκηνής και των αναλημματικών τοίχων του θεάτρου που ολοκληρθηκαν το 2009.
Στην περιοχή του Αρχαιολογικού Μουσείου της Αμφίπολης, ανασκάφηκε τμήμα του ανατολικού περιβόλου των τειχών της αρχαίας πόλης και αποκαλύφθηκαν ορισμένα αποσπασματικά σωζόμενα κτίρια στο εξωτερικό του περιβόλου. Το πιο αξιόλογο είναι το κτιριακό συγκρότημα μέσα στο οποίο εντάσσεται και ένας κιβωτιόσχημος τάφος. Η θέση του τάφου στο εσωτερικό των τειχών, καθώς και η ύπαρξη ορύγματος - αποθέτη δίπλα του, οδηγούν στην άποψη ότι πρόκειται για τάφο προσώπου ιδιαίτερα σημαντικού για την αρχαία Αμφίπολη. Η ασημένια λειψανοθήκη - τεφροδόχος και το χρυσό στεφάνι του τάφου, καθώς και η χρονολόγηση της αρχαιότερης φάσης του κτιριακού συγκροτήματος στα τέλη του 5ου και στον πρώιμο 4ο αι. π.Χ. δεν αποκλείουν την σύνδεση του τάφου με τον Βρασίδα, ο οποίος σύμφωνα με τον Θουκυδίδη τάφηκε στο εσωτερικό της πόλης και λατρεύτηκε σαν ήρωας - οικιστής της Αμφίπολης.
Το νόμισμα του Μ.Αλεξάνδρου που βρέθηκε μέσα στην Αμφίπολη
Χάλκινο νόμισμα Μακεδονικού βασιλείου, Βασιλιάς: Αλέξανδρος Γ' Bronze coin of the Macedonian kingdom, Ruler: Alexander III
Μακεδονικό βασίλειο, Βασιλιάς Αλέξανδρος Γ'
Macedonian kingdom, under ruler Alexander III,
Βασιλεύς: Αλέξανδρος Γ' Νομισματοκοπείο: Μακεδονία .
Εμπροσθότυπος: Αγένειος ανδρική κεφαλή με ταινία δ. Οπισθότυπος: Άλογο που καλπάζει προς τα δεξιά.
Επιγραφή: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ!
Σε «πεδίο μάχης» σχετικά με το μυστικό της καταγωγής των Καρυάτιδων της Αμφίπολης, έχουν μετατραπεί τα δάχτυλα των ποδιών τους. Η μορφολογία των κάτω άκρων τους –με το δεύτερο δάχτυλο να είναι μακρύτερο του μεγάλου δαχτύλου- δηλώνει, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους πασιφανώς την ελληνική τους ταυτότητα.
Σύμφωνα και με τους επιστήμονες, υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι ποδιού: το «αιγυπτιακό πόδι», στο οποίο το μεγάλο δάχτυλο είναι το μακρύτερο και τα υπόλοιπα σταδιακά μικραίνουν, το «ρωμαϊκό πόδι», όπου τα δάχτυλα έχουν περίπου το ίδιο μήκος, και το «ελληνικό πόδι», στο οποίο το δεύτερο δάκτυλο είναι μακρύτερο από το μεγάλο.
Η αρπαγή της Ευρώπης από τον Δία μεταμορφωμένο σε ταύρο.
Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφίπολης
Ο έρωτας που ενέπνευσε στον Δία και η αρπαγή της από αυτόν θυμίζουν την ιστορία της Περσεφόνης και του Πλούτωνα ή τη συνάντηση του Οδυσσέα και της Ναυσικάς. Και αυτή έπαιζε με τις συντρόφισσές της και μάζευε άνθη σε θαλερό τοπίο στην ακρογιαλιά της Τύρου ή της Σιδώνας, όπου βασίλευε ο πατέρας της. Εκεί την είδε ο Δίας. Για να την πλησιάσει μεταμορφώθηκε σε ήρεμο κάτασπρο ταύρο, με κέρατα σαν μισοφέγγαρο το καθένα, που πήγε και ξάπλωσε στα πόδια του κοριτσιού. Τον φόβο διαδέχθηκε η επιθυμία του κοριτσιού να καθίσει στη ράχη του. Γρήγορος σαν αστραπή, ο ταύρος ανασηκώθηκε και όρμησε στη θάλασσα ώστε να μην προλάβει η Ευρώπη να κατεβεί αλλά ούτε και κανένας να προλάβει να παρέμβει. Το ζευγάρι συνόδευε πομπή (δελφίνια, Νηρηίδες, Τρίτωνες, Ποσειδώνας) μέχρι την Κρήτη. Αγκιστρωμένη στα κέρατα η Ευρώπη, κατέβηκε από τη ράχη του ζώου στη Γόρτυνα, όπου οι Ώρες ετοίμασαν το νυφικό κρεβάτι στο Δικταίον άντρον, τόπο γέννησης του Δία ή στη Γόρτυνα, πλάι στον ποταμό Ληθαίο και κάτω από πλατάνια που δεν έχαναν ποτέ το φύλλωμά τους ή στο Ιδαίον άντρο. Τα δώρα του Δία στη νύφη ήταν: ο Τάλος (χάλκινος γίγαντας που προστάτευε την Κρήτη), ένας χρυσός σκύλος (δεν του ξέφευγε κανένα θήραμα), μια φαρέτρα με βέλη που δεν αστοχούσαν.
Ο δήμος Αμφίπολης βρίσκεται στο νότιο άκρο του νομού Σερρών στους πρόποδες του Παγγαίου όρους.
Το όνομα του δήμου προέρχεται από την αρχαία πόλη της Αμφίπολης που ιδρύθηκε από Αθηναίους αποίκους το 437 π.χ. Μιας πόλης που αποτέλεσε το κύριο εμπορικό κέντρο της περιοχής, και σε συνέργεια με τα μεταλλεία του Παγγαίου αναπτύχθηκε σημαντικά και έγινε το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της περιοχής και πρωτεύουσα της Μακεδονίας.
Από την Αμφίπολη ξεκίνησε ο Μέγας Αλέξανδρος την εκστρατεία του εναντίον των Περσών και στην Αμφίπολη δίδαξε ο Απόστολος Παύλος. Επισκέψιμοι Αρχαιολογικοί Χώροι
ΜΟΥΣΕΙΟ
Η Αμφίπολη βρίσκεται σε απόσταση δυο χλμ. από τον αυτοκινητόδρομο Θεσσαλονίκης - Καβάλας στον κόμβο Σερρών, Δράμας, λίγο πιο πάνω από τις εκβολές του ποταμού Στρυμόνα. Εκεί βρίσκεται ο μεγάλος αρχαιολογικός χώρος και το μουσείο.
Το Μουσείο στεγάζεται σε ένα νέο κτίριο, που ολοκληρώθηκε το 1995. Όλα τα ευρήματα προέρχονται από τη γύρω περιοχή και απεικονίζουν τη διαχρονική πορεία της πόλης.
Τα ευρήματα εκτίθενται κατά χρονολογική σειρά και περιλαμβάνουν τις εξής ενότητες:
α) Προϊστορικοί χρόνοι
β) Αρχαϊκή χρόνοι
γ) Κλασικοί και Ελληνιστικοί χρόνοι.
δ) Ρωμαϊκοί χρόνοι.
ε) Παλαιοχριστιανικοί – βυζαντινοί χρόνοι.
ΑΡΧΑΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ
Στο νοτιοανατολικό τμήμα της αρχαίας πόλης ανάμεσα στον εξωτερικό και εσωτερικό περίβολο των τειχών μπορεί να επισκεφτεί κανείς το αρχαίο Γυμνάσιο της Αμφίπολης. Χρονολογείται στα τέλη του 4ου αι. π.Χ.
Οι επισκέπτες μπορούν να δουν την Παλαίστρα που είναι το κεντρικό κτήριο του Γυμνασίου, τον “Ξυστό ή Υπόστεγο δρόμο”, την “Παραδρομίδα ή Έξω δρόμο”, ένα σύστημα δεξαμενών, καθώς και έναν κεραμικό κλίβανο..
ΒΟΡΕΙΟ ΤΕΙΧΟΣ
Ανάμεσα σε δύο απότομους λόφους σχηματίζεται μία ομαλή τριγωνική κοιλάδα.
Σε όλο το μήκος της βάσης του τριγώνου, παράλληλα με τον Στρυμόνα, εκτείνεται ένα θαυμάσιο τμήμα του τείχους, το Βόρειο Τείχος, το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά ερείπια του χώρου. Πρόκειται για ένα δείγμα οχυρωματικής αρχιτεκτονικής. Περπατώντας έξω από το Βόρειο Τείχος της Αμφίπολης, συναντούμε το Θεσμοφόριον ή Νυμφαίον, έναν ναϊσκο μικρού ιερού γυναικείας θεότητας.
Και λίγο πιο πέρα φτάνουμε στη διπλή πύλη Α΄, μία πύλη ελληνιστικών και μία κλασικών χρόνων.
ΑΡΧΑΙΑ ΞΥΛΙΝΗ ΓΕΦΥΡΑ
Συνεχίζοντας τον αρχαιολογικό περίπατο της Αμφίπολης και προχωρώντας προς τα δυτικά, ξανασυναντούμε το τείχος και φτάνουμε στην πύλη της γέφυρας, η οποία είναι η μεγαλύτερη
και πιο οχυρή πύλη της πόλης.
Η αρχαία ξύλινη γέφυρα χρονολογείται στα τέλη του 5ου αι π.Χ.(κλασική περίοδος).
Στηρίζεται σε πασσάλους από ξύλο δρυός. Ανακαλύφθηκε ανάμεσα
στην οχυρή πόλη του τείχους και στην όχθη του Στρυμόνα. Παρουσιάζει μοναδικό και ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Ο ΛΕΩΝ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ
Μετά την ξύλινη γέφυρα, συνεχίζουμε τη διαδρομή μας και φτάνουμε στη δυτική όχθη του Στρυμόνα, εκεί όπου βρέθηκε ο Λέων της Αμφίπολης.
Πρόκειται για ένα επιτάφιο μνημείο του 4ου αι π.Χ. και αποτελεί το σήμα κατατεθέν της πόλης και έμβλημα της Μακεδονίας.
Το ύψος του Λέοντα φτάνει τα 5,37μέτρα.
Είναι ένα έργο τέχνης που επιβάλλεται με τις διαστάσεις του και τη δύναμή του. Αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί εντύπωση στον επισκέπτη.
Σύμφωνα με νεότερα αρχαιολογικά ευρήματα, εικάζεται από ορισμένους αρχαιολόγους ότι ο λέοντας βρισκόταν στην κορυφή του τύμβου Καστά.
Τελειώνοντας αυτή την περιήγηση στους αρχαιολογικούς χώρους, αξίζει να επισκεφθεί κανείς και την ακρόπολη της Αμφίπολης.
Η παλαιοχριστιανική Αμφίπολη εντοπίζεται στο μέσον σχεδόν της αρχαίας Αμφίπολης και καταλαμβάνει μικρό τμήμα από την κορυφή του χαμηλού λόφου, όπου τοποθετείται η ακρόπολη των κλασικών χρόνων.
Σε αυτόν τον χώρο σώζονται τέσσερις παλαιοχριστιανικές βασιλικές που φέρουν σημαντικά ψηφιδωτά δάπεδα, ένας περίκεντρος ναός( ή η Ροτόντα της Αμφίπολης) που είναι από τους λίγους περίκεντρους ναούς αυτής της περιόδου στον ελλαδικό χώρο, μια δεξαμενή και τμήματα οικιών.
Από την αρχαία Ακρόπολη της Αμφίπολης οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να θαυμάσουν μία καταπληκτική θέα του Στρυμονικού κόλπου, καθώς και το όρος Άθως.
ΤΥΜΒΟΣ ΚΑΣΤΑ
Η ανασκαφή που έστρεψε το βλέμμα της παγκόσμιας κοινότητας στον τόπο μας και αποτελεί το μεγαλύτερο αρχαιολογικό εύρημα των τελευταίων ετών είναι θέμα πρώτης γραμμής για τον δήμο μας. Ο στόχος φυσικά είναι να γίνει ο Τύμβος άμεσα επισκέψιμος και να συνεχιστεί η ανασκαφή.
Προς το παρόν μπορεί κανείς να επισκεφτεί την εξαίρετης ομορφιάς τοποθεσία όπου βρίσκεται ο Τύμβος, χρησιμοποιώντας τον αγροτικό δρόμο και περνώντας μέσα από το χωριό Ν. Μεσολακκιά.
Ν. ΚΕΡΔΥΛΛΙΑ
Τα Ν. Κερδύλια είναι ένας από τους ιστορικούς οικισμούς του Δήμου Αμφίπολης.
Το Κερδύλλιον ήταν χωριό των Αργιλίων, γνωστό από το Θουκιδίδη. Βρισκόταν βόρεια της Αργίλου, σε τοποθεσία ψηλή και πανοραμική, του βουνού Βερτίσκος πλάι στο Στρυμόνα κι
απέναντι ακριβώς απ' την Αμφίπολη.
Η νεότερη ιστορία του οικισμού είναι εξίσου σημαντική με την αρχαία μιας που εκεί συντελέστηκε ένα από τα πρώτα εγκλήματα των Γερμανών στην Ελλάδα.
Η Σφαγή στα Άνω και Κάτω Κερδύλλια ή Σφαγή των Κερδυλλίων, όπως είναι γνωστότερη σήμερα, αποτελεί μια από τις πιο γνωστές ανθρώπινες τραγωδίες κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα καθώς περισσότεροι από 200 άμαχοι κάτοικοι των Άνω και Κάτω Κερδυλλίων εκτελέστηκαν από άνδρες της γερμανικής Βέρμαχτ ως αντίποινα για τη δράση ανταρτών στην περιοχή και για την βοήθεια των κατοίκων των εν λόγω χωριών προς τους αντάρτες. Στις μεταπολεμικές λίστες εκτελεσθέντων αναφέρονται 214 νεκροί.
Η Ελληνική Πολιτεία, περίπου πενήντα χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα αναγνώρισε τα Κερδύλλια, μαζί με άλλα 28 χωριά, ως μαρτυρικά, με το Προεδρικό Διάταγμα 399/7-12-1988.
Στο χώρο των δύο εκτελέσεων, στήθηκαν δύο ομαδικά μνήματα, με τα οστά των αδικοσκοτωμένων, ενώ ανεγέρθηκε και ένα κεντρικό μνημείο με τα ονοματεπώνυμα όλων των πεσόντων, που ατενίζει το Παγγαίο και τον ποταμό Στρυμόνα ώστε να θυμίζουν στον
περαστικό την θυσία των αμάχων και τα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας.
Η περιοχή διακρίνεται για το φυσικό της κάλλος.
ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΖΩΝΗ Ν.ΚΕΡΔΥΛΛΙΩΝ
Η Κυανή Ακτή του δήμου Αμφίπολης, είναι η μοναδική παραλία του νομού Σερρών που βραβεύεται με τη «γαλάζια σημαία».
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ
Ροδολίβος
Το χωριό με τα γραφικά σοκάκια, τα επιβλητικά νεοκλασικά κτίρια και με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική που παγιδεύει το βλέμμα. Με φιλόξενους ανθρώπους, με σημαντικές πολιτιστικές εκδηλώσεις, με γιορτές κρασιού, με πλούσια ιστορία.
Αποτελεί την έδρα του δήμου Αμφίπολης.
Στο Ροδολίβος επίσης βρίσκεται και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Αμφίπολης
Πρώτη
Η Πρώτη, ένα πανέμορφο παραδοσιακό χωριό, είναι η γενέτειρα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπου το σπίτι της οικογένειας είναι επισκέψιμο για το κοινό κατόπιν συνεννοήσεως.
Στην Πρώτη μπορείς να περπατήσεις στα πανέμορφα σοκάκια, να ξεκουραστείς στην πλατεία, να επισκεφτείς τις αθλητικές εγκαταστάσεις που φιλοξενούν την Μαθητιάδα, να κάνεις μία στάση στο εκκλησίασμα του Αγίου Γεωργίου και φυσικά δεν πρέπει να παραλείψεις να επισκεφτείς το λαογραφικό μουσείο
ΧΑΓΙΑΤΙ ΛΑΔΙΑ με τις εξαιρετικές συλλογές του που αναδεικνύουν την πολύμορφη παράδοση του τόπου.
ΣΥΜΒΟΛΗ-ΦΑΡΑΓΓΙ ΑΓΓΙΤΗ
Ένα πραγματικά εξαιρετικό μέρος που λίγοι γνωρίζουν είναι το Φαράγγι του Αγγίτη που ξεκινάει από τη Συμβολή Σερρών και καταλήγει στην Αγγίστα Σερρών. Μέρος μαγικό και δροσερό, με πηγές που αναβλύζουν γαλάζια νερά, ποδηλατόδρομους, πεζοπορίες, αερογέφυρες ,με πλούσια χλωρίδα και πανίδα, ένας επίγειος παράδεισος.
ΚΟΡΜΙΣΤΑ-ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ-ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΝΗΜΗΣ
Το 2014 η Κορμίστα αναγνωρίστηκε από το Ελληνικό κράτος ως «μαρτυρική πόλη», καθώς την 1η Οκτωβρίου του 1941 μεγάλος αριθμός των κατοίκων του χωριού εκτελέστηκε από τους Βούλγαρους, κατά την τριπλή κατοχή της Ελλάδας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στο υπόγειο της Κοινότητας λειτουργεί Μουσείο Μνήμης για τους 91 ανθρώπους που χάθηκαν άδικα, στερώντας την πολύτιμη παρουσία τους από τα παιδιά και τις οικογένειες τους αλλά και από την Πατρίδα.
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής
Ιερά Μονή Εικοσιφοίνισσας
Ιερά Μονή Αναλήψεως
Η ανάγκη των πιστών να γνωρίσουν από κοντά την θρησκεία τους και η σύνδεση με την κουλτούρα του τόπου και την τέχνη της εποχής είναι ένας σημαντικός λόγος που παρακινεί εκατοντάδες ανθρώπους καθημερινά να επισκεφτούν τα θρησκευτικά μνημεία .
Στον Δήμο Αμφίπολης υπάρχουν τρεις Ιερές Μονές σε υπέροχες τοποθεσίες και μάλιστα η μία από αυτές, η Παναγία η Εικοσιφοίνισσα είναι το παλαιότερο εν ενεργεία μοναστήρι στην
Ελλάδα και την Ευρώπη.
ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ
Στον δήμο μας υπάρχουν αξιόλογοι επιχειρηματίες που θα μπορούσαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον τομέα της φιλοξενίας.
Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Μπορείτε να έρθετε σε επικοινωνία με τον Δήμο Αμφίπολης στα εξής τηλέφωνα:
2324 350100
23240 20701 &
Ηλεκτρονικά στο email: info@dimos-amfipolis.gr (υπόψιν ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ )
Σας περιμένουμε στον τόπο μας!!!
Σε ομιλία του στο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης το 2016, ο Μιχάλης Λεφαντζής υποστήριξε ότι οι κάτοικοι της Αμφίπολης γκρέμισαν αιφνιαδιστικά το βόρειο τείχος της πόλης τους για να κατασκευάσουν τον περίβολο στο Τύμβο Καστά όπως και τη βάση του Λέοντα.
Σύμφωνα με τα όσα παρουσίασε, οι πωρόλιθοι που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του περιβόλου είναι ίδιοι με αυτούς των τειχών της Αμφίπολης.
Αφαιρέθηκαν κατά μήκος 183, 270 και 45 μέτρα αντίστοιχα από σημείο που βρίσκεται κοντά στον Βυζαντινό Πύργο πλησίον στο χώρο όπου διοργανώνονται σήμερα οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ της Αμφίπολης.
Βάσει κλίμακας πρόκειται για την ίδια ποσότητα πώρινων πωρόλιθων που αφαιρέθηκαν με αυτούς που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του περιβόλου.
Η σημαντική διαπίστωση όμως που προκύπτει, έχει να κάνει με τη χρονολόγηση των τειχών και κατ επέκταση με την χρονολόγηση της κατασκευής του περιβόλου που βάση νομισμάτων που βρέθηκαν αυτή είναι στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα.
Η δεύτερη αποκάλυψη: Ο αρχιτέκτονας της Αμφίπολης κατάφερε επίσης να εντοπίσει και να ταυτοποιήσει μια σειρά από μαρμάρινα μέλη που συνδέονται με άλλα δώδεκα της ζωφόρου του Λέοντα, με σημαντικότερο αυτό του αφηρωισμένου νεκρού.
Το γλυπτό δείχνει έναν υψηλόβαθμο αξιωματικό με επιβλητική στολή να κρατάει ανάποδα ένα σπαθί και πίσω του να ακολουθούν οι στρατιώτες.
Η τυπολογία των γλυπτών είναι παρόμοια ενώ οι γόμφοι είναι στο ίδιο σημείο ώστε το ένα μαρμάρινο μέλος να κουμπώνει με τα προηγούμενο αλλά και το επόμενο.
Τα μαρμάρινα ανάγλυφα έχουν ίδια χαρακτηριστικά ύψους και πλάτους και σε συνδυασμό περιγράφουν ολόκληρη την ιστορία του νεκρού.
Βασικό όμως στοιχείο προς μελέτη και διερεύνηση είναι η τυπολογία του σπαθιού στο γλυπτό που προσομοιάζει με αυτό που απεικονίζουν τον Μέγα Αλέξανδρο άλλα γλυπτά.
Ο Μιχάλης Λεφαντζής ξεκίνησε την ομιλία του στο Ερμιτάζ παρουσιάζοντας τον έργο του στην Ακρόπολη και μέσα από μια διαδρομή οκτώ χρόνων εξήγησε την πορεία του έως την Αμφίπολη.
Έκανε εκτενή αναφορά στον πρωτεργάτη των ανασκαφών Δημήτρη Λαζαρίδη και στην αρχαιολόγο Κατερίνα Περιστέρη.
Οι κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η πολιτική και πολιτισμική ενοποίηση του χώρου της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, της Μικράς Ασίας και της Μέσης Ανατολής, αποτελούν ιστορικά φαινόμενα που εξηγούνται από τα συμφραζόμενα της εποχής, ταυτόχρονα ωστόσο συνδέονται, κατά τρόπο μοναδικό, με την προσωπικότητα του Μακεδόνα βασιλέα: η δημιουργία του ελληνιστικού κόσμου, ο οποίος αργότερα αποτέλεσε το υπόβαθρο για την ρωμαϊκή παρουσία στην περιοχή αλλά και για την εξάπλωση του χριστιανισμού, εκτός από αποτέλεσμα των οικονομικοκοινωνικών εξελίξεων στον ελλαδικό χώρο, αποτέλεσε και συνειδητή επιλογή του Αλεξάνδρου. Η δημιουργία πολυάριθμων πόλεων με μεικτό -ελληνικό και ντόπιο- πληθυσμό στις κατακτημένες περιοχές, οι επιγαμίες των Μακεδόνων «εταίρων» με Ασιάτισσες πριγκίπισσες, η διατήρηση θεσμών και πρακτικών (σε περιοχές που επί αιώνες ανήκαν σε υπερεθνικές πολυπολιτισμικές αυτοκρατορίες), τα σχέδια για μετακινήσεις πληθυσμών όχι μόνο από την Ελλάδα προς την Ασία αλλά και αντιστρόφως - όλα αυτά δείχνουν πως ο Αλέξανδρος είχε οραματιστεί τη δημιουργία μια νέας αυτοκρατορίας, και όχι την προσάρτηση εδαφών στο βασίλειο της Μακεδονίας.
Κατά τον ίδιο τρόπο που τα προηγούμενα χρόνια η στρατιωτική υπεροχή των Αθηναίων συνδυάζεται με την πολιτιστική τους υπεροχή και έχει σαν αποτέλεσμα την επικράτηση της Αττικής διαλέκτου έναντι της Ιωνικής, έτσι και η νικηφόρα εκστρατεία του Αλεξάνδρου κατά των Περσών στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα δημιουργεί το πολιτικό πλαίσιο και τις κατάλληλες συνθήκες εξάπλωσης της ελληνικής γλώσσας και, συνακόλουθα, του ελληνικού πολιτισμού. Η γλώσσα της εποχής, γνωστή ως Κοινή, αναπτύσσεται σταδιακά ως μία γλώσσα ενιαία, για την χρήση των πολλών κατοίκων της ελληνικής οικουμένης, στη θέση των διαφόρων αρχαιοελληνικών διαλέκτων.
Στο αλεξανδρινό κράτος η έννοια του «πολίτη» των κλασικών χρόνων αντικαθίσταται από αυτήν του «κοσμοπολίτη» και ελληνικές πόλεις ιδρύονται παντού. Έλληνας είναι αυτός που «μετέχει της παιδεύσεως της ημετέρας». Συνεπώς, ο όρος «Έλλην» δεν συνδέεται αναγκαστικά και μόνο με τη φυλετική καταγωγή, αλλά ουσιαστικά με την ελληνική παιδεία και τον τρόπο ζωής, εκφραζόμενο πάντως στην ελληνική γλώσσα.
Η γλώσσα αυτή αποτελεί μια περισσότερο απλοποιημένη εκδοχή της Αττικής γλώσσας, γεγονός που υπαγορεύεται από τις νέες ανάγκες χρήσης της από μεγάλες και ανομοιογενείς ομάδες πληθυσμού στο αχανές βασίλειο του Αλεξάνδρου. Η Ελληνιστική Κοινή γίνεται διεθνής γλώσσα και χρησιμοποιείται από τους Έλληνες και τους εξελληνισμένους ξένους της Μικράς Ασίας, της Αιγύπτου, της Συρίας, της Περσίας. δεν είναι μόνο η επίσημη γλώσσα της διοίκησης, αλλά και η γλώσσα της διανόησης, της λογοτεχνίας, κι ακόμη η γλώσσα των εμπορικών συναλλαγών, ο κοινός κώδικας των ποικίλλων κατοίκων του ελληνιστικού κόσμου, η lingua franca της εποχής.
Η στλεγγίδα ήταν ένα αντικείμενο που συνήθιζαν να χρησιμοποιούν οι αθλητές κατά τους ελληνικούς και ρωμαϊκούς χρόνους. Βοηθούσε στην απομάκρυνση του ιδρώτα, της σκόνης και του ελαίου από το σώμα του αθλητή κυρίως μετά τα αγωνίσματα. Στην αρχαία Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε τόσο από τους άνδρες όσο και από τις γυναίκες, καθώς ήταν καθαρά θέμα υγιεινής. Για την κατασκευή τους χρησιμοποιούσαν τον σίδηρο και κυρίως τον χαλκό, ενώ συχνά ήταν χαραγμένο στη λαβή το όνομα του ιδιοκτήτη ή του κατασκευαστή. Η καλύτερη απεικόνιση για την χρήση της στλεγγίδας αποτυπώνεται στον ανδριάντα του Αποξυομένου του Λυσίππου που φυλάσσεται στο μουσείο του Βατικανού. Εικονίζεται ένας αγένειος αθλητής που καθαρίζεται μετά την άθληση ξύνοντας το δέρμα του με την στλεγγίδα.
Στο νότιο τομέα της Αμφίπολης εντοπίστηκε μια οικία του 2ου αι. π.Χ. Οι τοίχοι του δεύτερου δωματίου, φέρουν λευκά κονιάματα που μιμούνται ψευδοϊσόδομη τοιχοποιία. Δηλώνουν τέσσερις δόμοι, που χωρίζονται μεταξύ τους με τρεις εγχάρακτες γραμμές, οι ακραίες ερυθρού χρώματος και η μεσαία μαύρου.
Παρόλο που η οικία είναι χτισμένη περίπου δύο αιώνες αργότερα από τον Τύμβο Καστά, η επιρροή του από αυτόν είναι ξεκάθαρη. Η τοιχοποιία του παραπέμπει σ' αυτή του μαρμάρινου περιβόλου του Τύμβου Καστά.
Άμαξα του Μεγάλου Αλεξάνδρου: Ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε το 323 π.Χ. σε ηλικία 33 ετών. Η σορός του δεν έχει βρεθεί. Υπεύθυνος για την πομπή που το μετέφερε από τη Βαβυλώνα ήταν ο Αρριδαίος, ο οποίος χρειάστηκε δύο χρόνια για την προετοιμασία της.
Άμαξα του Μεγάλου Αλεξάνδρου: Τι αναφέρει γι’ αυτή, ο Διόδωρος ο Σικελιώτης
«Η αρμάμαξα ήταν τόσο εντυπωσιακή και μεγαλοπρεπή στη θέα, που τα λόγια δεν μπορούν να την περιγράψουν. Η φήμη της διαδόθηκε τόσο, που προσέλκυσε πολλούς θεατές. Από κάθε πόλη που περνούσε όλοι έβγαιναν να την προϋπαντήσουν και μετά να την ξεπροβοδίσουν, χωρίς να μπορούν να χορτάσουν το θέαμα. Στη μεγαλοπρέπειά της συνέτεινε και η συνοδεία από ένα πλήθος οδοποιών και τεχνητών, καθώς και ένα σώμα στρατιωτικών».
Η άμαξα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ζύγιζε πάνω από 100 τόνους. Η διακόσμηση έγινε, με χρυσό και πολύτιμους λίθους. Η στέγη ήταν ιωνικού ρυθμού. Στηριζόταν, με χρυσούς κίονες. Επίσης, στις τέσσερις γωνίες της οροφής υπήρχαν τέσσερα αγάλματα της Νίκης Τροπαιοφόρου.
Η σαρκοφάγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου αποτελούταν από χρυσάφι και διέγραφε το σώμα του νεκρού.
Για την κατασκευή της χρειάστηκαν 250 λίτρα χρυσού. Το φέρετρο σφραγίστηκε με χρυσό κάλυμμα και στολίστηκε με χρυσοποίκιλτη πορφυρή σημαία. Δίπλα στο φέρετρο τοποθετήθηκαν τα όπλα του. Οι τροχοί της άμαξας είχαν στον άξονά τους λεοντοκεφαλές που κρατούσαν στα δόντια τους δόρυ και αποσκοπούσαν στην απομάκρυνση όσων επιχειρούσαν να πλησιάσουν την άμαξα. Συνολικά την άμαξα έσερναν 64 ημίονοι.
Από εκεί και πέρα, για την πομπή υπάρχουν αναφορές που λένε πως πήγε προς τη Βεργίνα. Άλλες πηγές αναφέρουν πως ο Μέγας Αλέξανδρος επιθυμούσε να ταφεί στην όαση της Σίβας και πιο συγκεκριμένα στο ναό του Άμμωνος Διός. Το βέβαιο είναι πως στη Δαμασκό, ο Πτολεμαίος, πήρε τη νεκρική άμαξα και τη μετέφερε στην Αίγυπτο.
Την Κυριακή 1 Μαρτίου 2019 στις 11:00 π.μ, ημέρα με δωρεάν είσοδο στα Μουσεία, σας περιμένω για μια μοναδική ξενάγηση στο Μουσείο και τους Αρχαιολογικούς χώρους της Αμφίπολης. Θα ξεναγηθούμε στα εκθέματα του Μουσείου όπου θα θαυμάσουμε το κεφάλι της δεξιάς Σφίγγας από τον Τύμβο Καστά. Θα δούμε την ιστορία της περιοχής από την προϊστορική μέχρι και την παλαιοβυζαντινή εποχή.
Η βόλτα μας θα συνεχιστεί στους εξωτερικούς αρχαιολογικούς χώρους. Θα περπατήσουμε στην υπέροχη φύση και να θαυμάσουμε από κοντά τις Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές και τη Ροτόντα στην Αρχαία Ακρόπολη της Αμφίπολης με θέα τις εκβολές του ποταμού Στρυμόνα, μετά ο περίπατος μας θα συνεχιστεί στην μοναδική ελληνιστική Οικία με τις υπέροχες τοιχογραφίες.
Στην συνέχεια θα επισκεφθούμε το τέλεια διατηρημένο Βόρειο Τείχος, που τόσο σημαντικό ήταν για την άμυνα της πόλης και που μπροστά σ'αυτο εξελίχθηκαν σημαντικά γεγονότα της αρχαίας ιστορίας. Η ξενάγηση μας θα τελειώσει με την επίσκεψη στην μοναδική Αρχαία Ξύλινη Γέφυρα που ένωνε τις δυο όχθες του Στρυμόνα με τα τείχη της πόλης.
Λεπτομέριες
Η ξενάγηση διαρκεί περίπου 2,5 ώρες και περιλαμβάνει
- Ξενάγηση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφίπολης
- Ξενάγηση στις Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές
- Ξενάγηση στην Ελληνιστική Οικία
- Ξενάγηση στο Βόρειο Τοίχος
- Ξενάγηση στη Αρχαία Ξύλινη Γέφυρα
Κόστος ξενάγησης 8€/άτομο (τα παιδιά έως 18 ετών συμμετέχουν δωρεάν)
Η είσοδος στο Αρχαιολογικό Μουσείο είναι δωρεάν.
Η μετακίνηση στους εξωτερικούς αρχαιολογικούς χώρους γίνεται
με δικό σας μέσο.
Χώρος συνάντησης έξω από την είσοδο του Αρχαιολογικού Μουσείου Αμφίπολης στις 10:50 πμ
Μπορείτε να κάνετε τη κράτησή σας συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα
Αφού συμπληρώσετε τα στοιχεία σας επικοινωνούμε μαζί σας ηλεκτρονικά για την επιβεβαίωση συμμετοχής και
την πληρωμή.
Όροι συμμετοχής - Κρατήσεων
Για την εξασφάλιση της θέσης σας θα πρέπει να καταβληθεί το ποσό με κατάθεση σε λογαριασμό Εθνικής Τράπεζας, Τράπεζας Πειραιώς, Alpha Bank ή Eurobank με αναφορά στο όνομα που έχει γίνει η
αίτηση συμμετοχής (λεπτομέρειες για την πληρωμή θα σας σταλούν ηλεκτρονικά αφού συμπληρώσετε την φόρμα συμμέτοχης).
Σε περίπτωση ακύρωσης ή μη εμφάνισης, το ποσό δεν επιστρέφεται αλλά δύνεται η δυνατότητα χρήσης του ποσού σε μελλοντική ξενάγηση.
Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις επικοινωνήστε στο liasiasioy@gmail.com ή στο 6948208816 (Ευαγγελία Σιάσιου)
